Osteopathische principes van dr. A. T. Still
Dr. Andrew Taylor Still (1828-1917) beweerde dat de oorzaak van allerlei ziekten van weefsels en organen (pathos) dikwijls te vinden was in een disfunctie van de wervelkolom (osteon). Met andere woorden veel wervelkolomdisfuncties hadden een pathogeen karakter. Hij stelde dat deze letsels een druk op zenuwen en bloedvaten konden uitoefenen waarbij door een gestoorde bloedtoevoer ziekten van de weefsels ontstonden. Dit fenomeen noemde Still 'osteopathie': ziek makend bot.
In zijn praktijk stelde A.T. Still vast dat al zijn patiënten naast hun klachten die ze verwoordden, ook allemaal één of andere osseuse afwijking of klacht met betrekking tot hun beenderstelsel vertoonden. Vandaar vermoedelijk zijn keuze van de term 'osteopathie'.
Uit het voorgaande volgt zijn formule: 'osteopathie is géén ziekte van de beenderen, maar een ziektebeeld door de beenderen'.