Zagadnienia Czaszkowe
Ciało ludzkie zbudowane jest z trylionów komórek. Grupy komórek o tej samej lub podobnej funkcji budują tkanki, takie jak mięśniowa lub kostna, opony układu nerwowego, czy narządy wewnętrzne. Każda tkanka ludzkiego organizmu posiada określone zadanie; w celu wykonania tego zadania, komórki potrzebują substancji odżywczych. Za zaopatrzenie w substancje odżywcze, jak i usuwanie produktów przemiany materii odpowiadają układy transportujące: nasze tętnice, żyły i układ limfatyczny.
Każde ludzkie istnienie posiada wewnętrzną siłę, zwaną homeostazą, której celem jest zapewnienie optymalnego stanu zdrowia oraz samoobrony i adaptacji, dzięki którym możliwe jest przezwyciężenie każdego rodzaju uszkodzenia, czy dysfunkcji.
Systemem kontrolującym tę zdolność jest układ neurowegetatywny lub inaczej autonomiczny układ nerwowy. System ten reguluje równowagę temperatury ciała, hormonów, ciśnienia krwi, rytmu serca, płynów, minerałów oraz poziom cukru. W ten sposób jest on zdolny do zapewnienia warunków utrzymania i odzyskiwania stanu zdrowia. Najważniejsze ośrodki (jądra) znajdują się w ludzkim mózgu, a dokładniej w śródmózgowiu, pniu mózgu i rdzeniu kręgowym.
Czaszka składa się z 26 kości, w tym kości gnykowej i kości ucha. Każda z tych kości posiada pewien stopień elastyczności. Trauma, kurcz mięśni szyj lub żuchwy mogą doprowadzić do zaburzenia “ruchomości” wspomnianych kości czaszki. Zaburzenie to może negatywnie wpłynąć na układ krążeniowy w obrębie czaszki (płyn mózgowo-rdzeniowy, krążenie tętnicze i żylne), a więc także na układ kontrolujący, utrzymujący i przywracający optymalny stan zdrowia.
Terapia czaszkowa jest leczeniem struktur i funkcji samej czaszki i powiązanych z nią tkanek. Poszczególne kości czaszki mają zdolność do “przesuwania się” i naprężania w różnych kierunkach w obrębie szwów. Wewnątrz czaszki ruch ten przekłada się na opony mózgowe. Swoboda ruchu przenosi się na opony rdzenia kręgowego przez otwór wielki czaszki, aby końcowo osiągnąć kość krzyżową. Ten nieprzerwany rytmiczny ruch może wpływać na pozostałe struktury i funkcję ludzkiego ciała.
Techniki czaszkowe stosuje się w celu przywrócenia właściwej elastyczności danych kości czaszki, aby poprawić cyrkulację płynu mózgowego oraz aby stymulować układ neurowegetatywny, zawiadujący procesami całego ciała. Obok przywracania właściwej ruchomości i elastyczności stawów, tkanek miękkich i trzewi, poprawa elastyczności w obrębie kości czaszki staje się silnym narzędziem terapeutycznym w zakresie wszystkich możliwości leczenia.
Przykładami zaburzeń, na które terapia czaszkowa ma bezpośredni wpływ to tinnitus (dzwonienie w uszach), glaucoma (jaskra), sinusitis (zapalenia zatok), strabismus (zez), cataract (zaćma), neuralgia nerwu trójdzielnego, dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego, zaburzenia zgryzu, kaszel, zawroty głowy, różnego pochodzenia zaburzenia równowagi i bóle głowy. Dodatkowo techniki czaszkowe mają pozytywny wpływ na układ neurowegetatywny i hormonalny. Techniki czaszkowe odgrywają dużą rolę w leczeniu zaburzeń i chorób dziecięcych. Techniki wykorzystuje się bezpośrednio w leczeniu dyslekcji, zaburzeń rozwojowych i behawioralnych, refluksie, kręczach szyji, hiperkinezie, problemach z nauką, płaczem nocnym, itd. Techniki czaszkowe mają także bardzo silny wpływ terapeutyczny na narządy wewnętrzne, takie jak płuca, serce, czy układ trawienny.
FICO oferuje Państwu możliwość zgłębienia wiedzy z zakresu terapii czaszkowej na wysokim poziomie oraz w oparciu o badania naukowe. W czasie roku czaszkowego studenci nauczani będą podstaw teoretycznych, jak i technik czaszkowych w celu osiągania przez terapeutę satysfakcjonujących rezultatów dla pacjenta.