Podstawy osteopatii wg dr A.T. Still’a
Dr Andrew Taylor Still (1828-1917) twierdził, że pochodzenie różnych rodzajów uszkodzeń tkankowych i narządowych (patos), często znaleźć można przy dysfunkcji kręgosłupa (osteon). Innymi słowy, wiele dysfunkcji kręgosłupa wykazuje charakter patologiczny. Stwierdził również, że uszkodzenia te mogą wywierać nacisk na nerwy i naczynia krwionośne, powodując zmiany tkankowe wywołane zaburzeniem przepływu krwi. Dr Still nazwał to zjawisko "osteopatią": "chorą kością".
W swojej praktyce, dr Still zauważył, że oprócz jasno wyrażanych dolegliwości, wszyscy jego pacjenci wykazywali anomalie kostne lub dysfunkcje zależne od kości; prawdopodobny powód dr Still’a w wyborze terminu "osteopatia”.
Na podstawie powyższych, dr Still sformułował następujące oświadczenie: Osteopatia nie jest chorobą kości, lecz jest to zespół pochodzący od kości.